150.000 jaar geleden bracht het ijs enorme stenen van Scandinavië naar Drenthe. Zo’n 3400 tot 3100 jaar geleden bouwden de hunebedbouwers er, die er ‘altijd waren en altijd zullen zijn’, prachtige hunebedden. Ze begroeven er hun doden in. Het hunebed was voor hen een soort eeuwigheidssymbool waarmee ze de doden verzekerden van veilige reis naar de eeuwigheid.

Maar zelfs de eeuwigheid blijkt vergankelijk.