De workshop 3.0 die als vervolg op Abstract 2.0 op verzoek gegeven werd was een groot succes. De invalshoekvraag was: ‘Moet je altijd afscheid nemen van het/een onderwerp?’ Het voorbeeld was de viool. Maak je een abstract van een viool als prachtig gevormd object, of als producent van muziek, of als dragen van de strijkstok, of alleen als muziek. Of een abstract van een bos. Hoe behoud je de sfeer en/of een of meer specifieke uitingen van dat bos in jouw abstracte gevoelsverbeelding ervan?
Extra opdracht: zorg voor minimaal één scherp gedeelte in de foto.

Diepere betekenis
Elke deelnemer had een object mee genomen dat een diepere betekenis voor hem of haar had. De opdracht was om dat object op de een of andere manier een rol te laten spelen in het abstract. Het kon bijvoorbeeld gaan om een sjaal van een dierbare, een beeldje als herinnering, een trui van je moeder, enzovoorts.

Voorbeeld om een idee te krijgen van hoe het zou kunnen
Je hebt de zuigfles nog van je kind, maak daar een abstract met gebruikmaking van bijvoorbeeld luiers (stofstructuur) en vervorming door licht- en beeldbreking door gebruik te maken van de bodem van potje of de ronde vorm van een vaasje, een stolp of een fles.
In het abstract heeft de zuigfles zijn betekenis als zuigfles verloren maar vormt wel en belangrijk element in de verbeelding of  herbeleving van de fotograaf.

Actie
De deelnemers gingen aan de slag. Ze maakten gebruik van de door hun meegebrachte herinneringen in stoffen en voorwerpen. Ze gebruikten technieken als lange sluitertijden, macro en hulpmiddelen als extra licht en glas.

Resultaten
De resultaten van dit ochtendje intensief ‘abstracten’ liegen er niet om.
Zo mooi, zo persoonlijk gevoelig. Prachtig